Cześć, poznajmy się.
Nazywam się Aleksandra Owczarek. Jestem skrzypaczką i gram muzykę dawną, głównie barok na historycznych instrumentach. Ale jeszcze bardziej niż to, jak ta muzyka brzmiała kiedyś, interesuje mnie pytanie: co ona może zrobić z nami dzisiaj. Bo kiedy zaczyna się jej naprawdę słuchać, okazuje się, że wcale nie jest elegancka i muzealna, jak wielu osobom się może wydawać. Jest w niej ogromna intensywność emocji - czułość, gniew, napięcie, niepokój, a czasem nawet coś zupełnie dzikiego.
Przez lata uczono mnie, jak „powinno się” grać, wyglądać i funkcjonować w świecie muzyki klasycznej. Z czasem zrozumiałam, że dużo bardziej interesuje mnie coś innego: po prostu prawdziwe emocje. Takie, w którym nie chodzi o perfekcyjny dźwięk ani o spełnianie oczekiwań, tylko o to, żeby naprawdę coś poczuć. Dlatego nie szukam w muzyce idealnej gładkości. Szukam brzmień, które coś odsłaniają. Czasem są delikatne, czasem szorstkie, czasem trochę niewygodne. Ale właśnie dzięki temu potrafią być prawdziwe.
Myślę o sztuce, jak o przestrzeni. Takiej, w której można na chwilę zwolnić, wyjść z ciągłego pośpiechu i z historii, które oglądamy u innych ludzi. I zamiast tego pobyć chwilę ze sobą.
Muzyka daje na to wyjątkową szansę. W przeciwieństwie do słów niczego nie narzuca. Zostawia miejsce na własne emocje, wspomnienia i interpretacje. Każdy może przeżyć ją trochę inaczej i właśnie to jest w niej najpiękniejsze.
Dlatego koncerty nie są dla mnie tylko wykonaniem utworów. Bardziej przypominają spotkania - takie, w których na chwilę tworzy się wspólna przestrzeń słuchania, ciszy i emocji.
Nie trzeba się na tej muzyce znać. Nie trzeba wiedzieć, kto ją napisał ani kiedy powstała.
Wystarczy przyjść, posłuchać i zobaczyć, gdzie ta muzyka Was zaprowadzi.
Jeśli jesteście ciekawi takiego spotkania, zapraszam Was do mojego świata.
Recenzje i opinie: Aleksandra Owczarek
Brak recenzji