Balladyna 68 - w nieco skróconej wersji, reż. Lada Borovska | Bilety Online, Opis, Recenzje | 2026, 2027

*Na niebie
Jest Bóg… zapomnę, że jest, będę żyła,
Jakby nie było Boga.

Juliusz Słowacki, „Balladyna”*

Ten, wielokrotnie nagradzany, brawurowy spektakl przedstawia historię Balladyny, lecz nie tej bezlitosnej spod pióra Juliusza Słowackiego. Adaptacja oparta została na wersji Jeremiego Przybory, gdzie klasyka spotyka absurd, a wielkie literackie gesty zderzają się z lalkowym detalem. Tu dramat miesza się z farsą, a morderstwo z groteską. Co roku Balladyna wstaje z grobu niczym upiór maturalny, straszy belfrów i terroryzuje polonistów. Samotność stała się jej przekleństwem, wspomnienia – torturą.
W tym monospektaklu bohaterka opowiada o drodze, którą musiała pokonać, by zasiąść na tronie. Czy jej bezwzględność może być zabawna? Gdzie przebiega granica między władzą a szaleństwem?
Uwaga! Sceny mogą być drastyczne dla wegetarian.

Reżyseria: Lada Borovska
Obsada: Agnieszka Solska
Scenografia: Ulana Palunosik
Opieka artystyczna i pedagogiczna: Helena Radzikowska
Aranżacje: Marcin Nagnajewicz
Obsługa techniczna: Wiktoria Yefremova

Projekt „Balladyna 68 – w nieco skróconej wersji” został zrealizowany w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie Filii w Białymstoku w ramach zajęć Technika pracy z aktorem w planie lalkowym, na podstawie utworu „Balladyna 68” Jeremiego Przybory z muzyką Jerzego Wasowskiego.

W dniach 19–21 czerwca 2026 roku na warszawskiej Ochocie odbędzie się pierwsza edycja festiwalu Szumy, Kąty, Cienie – śladami ludzi, miejsc i wydarzeń Ochoty. Inspiracją dla tegorocznej odsłony jest twórczość Mirona Białoszewskiego oraz środowiska artystycznego skupionego wokół Teatru na Tarczyńskiej. W programie znalazła się prapremiera mono-opery „Kabaret Kici Koci”, spektakle, wydarzenia rodzinne, koncert i silent disco, które w twórczy sposób łączą historię Ochoty z jej współczesnym obliczem.
„Szumy, kąty, cienie” to festiwal, dzięki któremu Ochota przypomina o swojej roli na mapie Warszawy jako przestrzeni nieoczywistej, różnorodnej i od lat sprzyjającej artystycznym eksperymentom. Jego pierwsza edycja przywołuje postać Mirona Białoszewskiego, jednego z najważniejszych twórców polskiej awangardy, oraz związane z nim miejsce – Teatr na Tarczyńskiej, w którym grupa artystek i artystów budowała w latach 50.-tych niezależne życie kulturalne stolicy.