LIBERTYN | Bilety Online, Opis, Recenzje | 2026, 2027

Sztuka oderwała mnie od rzeczywistości.. Gra aktorów na najwyższym poziomie.

Słuchajcie, no nie wierzę w to, co się odwaliło. Mamy z że Starą dziesiątą rocznicę ślubu. Ja już planowałem klasykę: zimne piwko, może jakaś pizza z promocji i „Szklana pułapka” po raz setny w TV, ale nie. Moja ślubna nagle wyskakuje, że ona chce Kultury przez duże „K”. Że ona chce do teatru, bo w pracy wszystkie koleżanki były, a ona tylko te mecze ze mną ogląda. No to myślę sobie: „Dobra, Stara, chcesz teatru, to będziesz miała teatr”. Odpalam neta, patrzę na ceny w tych narodowych przybytkach i mi ciśnienie skacze – 150 zeta za bilet? Toż to pół baku paliwa! Ale szukam dalej i cyk, wyskakuje mi **Teatr Kapslok**. Patrzę na cenę: tanio. Myślę: „Idealnie”. Plan był prosty: pójdziemy na jakąś amatorszczyznę, Stara się wynudzi na niewygodnym krześle, ja będę udawał, że mi przykro, i będę miał spokój z kulturą na następne dziesięć lat. Spektakl: **„Libertyn”**. Myślę: pewnie o jakimś gościu, co nie płaci alimentów, pasuje. Wchodzimy, siadamy. Na scenie jakiś gościu gra Diderota. I słuchajcie, nagle się zaczyna. Ten filozof lata w gaciach (albo i bez, już nie pamiętam, bo mi oczy z orbit wyszły), próbuje pisać jakąś mądrą encyklopedię, a tu mu co chwilę jakaś baba wchodzi na głowę. Jedna chce portret, druga chce kasy, trzecia chce go uwieść. No wypisz wymaluj moje życie, tylko ja zamiast o filozofii myślę o tym, czy w Castoramie jest jeszcze promocja na młotowiertarki. I teraz najgorsze: **to było dobre**. No autentycznie. Ci ludzie z Kapsloka tak śmigali po scenie, że zapomniałem o bożym świecie. Śmiałem się jak głupi do sera, kiedy ten cały Diderot próbował wytłumaczyć, dlaczego zdradza żonę, jednocześnie będąc „moralnym człowiekiem”. Logika poziom mistrzowski, muszę to zapamiętać na wypadek, jakbym kiedyś wrócił za późno z garażu. Grażyna zachwycona, oczy jej się świecą. Ja siedzę wbity w fotel i myślę: „Kurde, fucha mi nie wyszła, to naprawdę miało sens”. Wychodzimy z sali, ja już myślę o powrocie do domu, a Stara do mnie: – Emil, ty to jednak masz oko! To było genialne! Ale wiesz co? Widziałam na plakacie, że oni mają drugą obsadę. Ciekawa jestem, jak ten drugi aktor to zagra... I patrzy na mnie tymi swoimi maślanymi oczami. No i stało się. Zamiast spokoju na lata, mam zaklepane bilety na przyszłą sobotę. Znowu idziemy na „Libertyna”. Ten sam tekst, to samo miejsce, tylko inne gęby na scenie. Portfel płacze, ale w głębi duszy sam jestem ciekaw, czy ten drugi Diderot też będzie tak widowiskowo nie ogarniał swojego życia jak ja. Nie idźcie tam, jak chcecie mieć spokój od żon. To jest zbyt wciągające. Kapslok, coś ty mi zrobił... Moja męska duma leży i kwiczy, a ja już sprawdzam w necie, co to jest ten cały libertynizm, żeby nie wyjść przed Grażyną na ignoranta. 10/10, ale nie mówcie tego Mojej Starej.

Świetna sztuka. Jak ktoś lubi Schmita to na pewno mu się spodoba. Gorąco polecam.

Grzegorz Reszka przyzwyczaił nas do świetnych realizacji. Tym razem poprzeczkę podniósł niezwykle wysoko. Reżyser zaserwował nam prawdziwie aktorskie crème de la crème współczesnej sceny: spektakl będący wirtuozerskim mariażem filozofii z libertyńską swobodą, w którym nieświadomy intrygi bohater daje się wciągnąć w bezwstydnie inteligentną grę pozorów

Świetna gra, bardzo fajnie przedstawiony temat, uśmiałam się i bardzo dobrze bawiłam. Główna rola zagrana wyśmienicie!

Super zabawne przedstawienie

Zabawna historia, piękne kostiumy i dokonała gra aktorska :)