Pan Tom buduje dom, Teatr Scena 96 | spektakl familijny | Bilety Online, Opis, Recenzje | 2026, 2027

Sympatyczny pan Tom Łebski chce zbudować sobie dom i tak rozpoczyna się wędrówka przez tajniki różnych dziedzin związanych z budowaniem. Wspaniale napisany tekst i znakomite, czarno-białe ilustracje Franciszki i Stanisława Themersonów dzisiaj niewiele straciły ze swej aktualności, choć domy, prezentowane przez Architekta Kąta w różnych częściach świata, zmieniły się już bardzo. Spektakl to współczesne spojrzenie na awangardowe dzieło wydane po raz pierwszy w 1938 roku – kameralny i interaktywny, choć w dużej mierze z użyciem analogowych narzędzi.
Jeśli chcecie zobaczyć w jaki sposób i jaki dom został zbudowany dla Pana Toma Łebskiego, koniecznie musicie obejrzeć nasz spektakl i na chwilę cofnąć się wraz z nami do czasów, w których nie było telefonów komórkowych.
Spektakl dla widza od 4 lat.

scenariusz i reżyseria: zespół, na podstawie książki Franciszki i Stanisława Themersonów
scenografia (projekt i wykonanie): Galeria Podpora Stropowa
muzyka: Marcin Sosiński
plastyka: Łukasz Wawrynkiewicz
animacje komputerowe: Zbyszek Gozdecki
realizacja filmowa: Marek Sobolewski
obsada: Maciej Dużyński, Dariusz Jarosiński, Ewa Kaczmarek

W dniach 19–21 czerwca 2026 roku na warszawskiej Ochocie odbędzie się pierwsza edycja festiwalu Szumy, Kąty, Cienie – śladami ludzi, miejsc i wydarzeń Ochoty. Inspiracją dla tegorocznej odsłony jest twórczość Mirona Białoszewskiego oraz środowiska artystycznego skupionego wokół Teatru na Tarczyńskiej. W programie znalazła się prapremiera mono-opery „Kabaret Kici Koci”, spektakle, wydarzenia rodzinne, koncert i silent disco, które w twórczy sposób łączą historię Ochoty z jej współczesnym obliczem.
„Szumy, kąty, cienie” to festiwal, dzięki któremu Ochota przypomina o swojej roli na mapie Warszawy jako przestrzeni nieoczywistej, różnorodnej i od lat sprzyjającej artystycznym eksperymentom. Jego pierwsza edycja przywołuje postać Mirona Białoszewskiego, jednego z najważniejszych twórców polskiej awangardy, oraz związane z nim miejsce – Teatr na Tarczyńskiej, w którym grupa artystek i artystów budowała w latach 50.-tych niezależne życie kulturalne stolicy.