Śmieszność chciwości i jej grozę sportretował Aleksander Fredro w „Dożywociu” jak nikt.
Autor buduje swoje postacie ze słabości ludzkiego charakteru. Bez złośliwości jednak, a z troską i
życzliwością. Jakby liczył, że mimo swoich wad, poprawią się, zrozumieją błędy, jakie popełniły,
nauczą się na nich i już ich nie powtórzą. Poeta czyni nas świadkami wyszlachetniania tych natur
ułomnych, lecz przecież nie doszczętnie zepsutych.
Jak to w komedii bywa, ważnym wątkiem intrygi jest miłość. Występuje ona tutaj w swoim
młodzieńczym i naiwnym wcieleniu. Fredro każe jej przeciwstawić się pazerności i robi wszystko, aby
zwyciężyła. W dużej mierze wbrew światu i wbrew doświadczeniu, ale za to w pełnej zgodzie z wiarą,
że człowiek, chociaż bywa małostkowy, podły i zły, to jednak w swej najgłębszej istocie jest dobry.
Błądzi tylko czasem, gubi się. Sztuka, teatr, literatura są od tego, aby pomóc mu się odnaleźć.
REALIZATORZY
Reżyseria:
Michał Chorosiński
Scenografia i kostiumy:
Aleksandra Reda
Muzyka:
Marcin Pospieszalski
OBSADA
Łatka – Jarosław Gajewski
Birbancki – Cezary Łukaszewicz / Sebas\an Fabijański
Lagena – Łukasz Lewandowski / Tomasz Drabek / Przemysław Wyszyński
Lagena II – Ksawery Szlenkier
Filip – Leszek Zduń
Twardosz – Dariusz Kowalski
Orgon – Paweł Lipnicki
Rózia – Karolina Piwosz / Maria Witkowska
Doktor Hugo – Jakub Kornacki / Radosław Osypiuk / Bartosz Turzyński
Kelner – Henryk Gołębiewski
UWAGA! W przypadku chęci kupna biletów dla osób poruszających się na wózkach, prosimy o kontakt pod nr telefonu: +48 727 555 201 lub adresem e-mail: [email protected]
Recenzje i opinie: Teatr Klasyki Polskiej "Dożywocie"
Brak recenzji