“Dwie szuflady” film dokumentalny o Michale Głowińskim. Profesor Michał Głowiński do pewnego momentu był jedynie znanym teoretykiem i badaczem literatury. Po upadku PRL-u objawił się jako autor „Marcowego gadania” i innych książek będących zapisem peerelowskiej nowomowy. Zapiski te prowadził „do szuflady” od połowy lat 60. do 1989 r. Jeszcze dłużej, choć już w innej szufladzie, czekały na publikację, a przedtem na zanotowanie, wydarzenia z okresu okupacji, na którą przypadło dzieciństwo bohatera – getto, ukrywanie się po aryjskiej stronie. Po 50 latach spisał je i wydał w książce „Czarne sezony”. Dwa totalitaryzmy: hitlerowski i komunistyczny, i dwie szuflady – szuflada realna, w której gromadził zapiski dotyczące życia w PRL, i szuflada pamięci, w której ukrywał wspomnienia najstraszniejszych chwil swego życia – to dwa główne wątki filmu, który jest portretem człowieka i portretem świata, jaki prof. Głowiński zapisał w swoich książkach. (TVP)
JAN STRĘKOWSKI
Dziennikarz, pisarz, publicysta, scenarzysta i reżyser, autor utworów dla dzieci, sztuk radiowych i telewizyjnych, filmów dokumentalnych, programów telewizyjnych. Reżyser lub scenarzysta ponad 20 filmów dokumentalnych (m.in. „Historia Normana Daviesa”, „Pekin”, „Dwie szuflady”, „Bibuła”, „Atak Hitlera na Polskę. Jak rozpoczęła się II wojna światowa”, „Osso moje Osso”). Współscenarzysta serialu „Złotopolscy”. Współautor lub autor książek publicystycznych, historycznych i reportażowych, ostatnio „Sześć tapczanów Lwowa” (2020 r.). A także książek literackich, słuchowisk radiowych, sztuki telewizyjnej „Dzikuska”. W latach 70. i 80. ub. w. publikacje w prasie podziemnej, w radiu podziemnym i Radiu Wolna Europa oraz prasie emigracyjnej i obcej. Po 1989 r. współpracownik m.in. „Rzeczpospolitej”, „Tygodnika Solidarność”, „Nowych Książek”, „Nowoj Polszy”, II Programu Polskiego Radia i TVP. Redaktor zeszytów „Bibuła” (od 2003 r.).
Recenzje i opinie: PO NAPISACH KOŃCOWYCH pokaz filmu dokumentalnego „Dwie szuflady” i spotkanie z reżyserem Janem Strękowskim
Brak recenzji