„Podróże bliższe i dalsze” spotkanie z Ewa Świderską „Nie tylko wielbłądy czyli Jedwabny Szlak rowerem” | Bilety Online, Opis, Recenzje | 2026, 2027

Niecierpliwie wypatrywałam pierwszego wielbłąda, ale to nie one najbardziej zapadły mi w pamięć.
Ta podróż to odkrycie świata kobiet, często skrywanego za chustami i przykrytego czadorem. Naznaczonego szeregiem nakazów i zakazów życia Ujgurów – rdzennej ludności Azji Centralnej tureckiego pochodzenia wyznającej islam, zamieszkujących chińską prowincję Sinciang. Prowincję, której przed wścibskim okiem świata strzegą kordony wojska i policji. To pierwsze zmierzenie
z pustynią, wysokimi przełęczami górskimi oraz dziesiątki wcieleń makaronu i herbaty. To przede wszystkim jednak miesiące życia na rowerze, planu dnia wyznaczanego wschodami i zachodami słońca, śpiewem ptaków bądź rykiem trąbiących samochodów.
Zapraszam na opowieści o życiu ludzi napotkanych w drodze - m.in. w Chinach, Kirgistanie, Omanie
i Iranie i mojej codzienności w podróży rowerem.
Ewa Świderska (Ewcyna) – podróżniczka, pasjonatka poznawania świata z perspektywy rowerowego siodełka. Od ponad 13 lat żyje w drodze, podróżując rowerem – przemierzyła nim kilkadziesiąt krajów na trzech kontynentach. Najwięcej czasu spędziła w Azji, skąd wróciła do Europy rowerem, jadąc Jedwabnym Szlakiem – z Chin przez Azję Centralną, Bliski Wschód, Kaukaz i Turcję. Twierdzi, że słowo „powinnaś, powinieneś” powinno zostać wykluczone z użycia, bo wyraża oczekiwania innych wobec Ciebie. Prowadzi bloga www.ewcyna.com i media społecznościowe jako Ewcyna.
„Moja podróż to nie wakacje, nie projekt i nie wyścig, to styl życia. Nie jeżdżę po to, by zdobywać kilometry, bić rekordy prędkości ani brać udział w rywalizacji o żadne „naj”. Rower daje inną perspektywę. Jesteś fizycznie i emocjonalnie połączona z każdym wzgórzem, pustynią, lasem, burzą, poznajesz świat i ludzi pomiędzy punktami A i B, które wyznaczają inne środki transportu.
Życie na rowerze jest proste. Rytm dnia wyznaczają wschody i zachody słońca, a problemy dnia codziennego najczęściej sprowadzają się do kilku podstawowych: w którym kierunku jechać, co zjeść, co zobaczyć po drodze, gdzie spać. Całość to improwizowany ciąg przyczynowo-skutkowy.”