W południowej części Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej znajduje się kilkanaście wyjątkowo pięknych dolin, których niepowtarzalne walory przyrodnicze przyczyniły się do założenia w tym miejscu Ojcowskiego Parku Narodowego oraz Parku Krajobrazowego „Dolinki Krakowskie”. Doliny te są cechą charakterystyczną jurajskich krajobrazów i zazwyczaj występują w formie głębokich jarów lub wąwozów, otoczonych stromo opadającymi zboczami, ponad którymi górują skalne ostańce. Ich wartość nie wynika tylko z malowniczych krajobrazów, ale przede wszystkim jest pochodną wysokiej bioróżnorodności cechującej tutejszą florę i faunę. Dobrym przykładem jest Dolina Prądnika, w której występuje aż 6 tys. gatunków zwierząt oraz ponad 2,5 tys. gatunków roślin naczyniowych, mchów, grzybów i porostów. Pozostałe doliny znajdujące się w granicach obydwu parków są równie ciekawe i pod względem przyrodniczym niewiele ustępują Dolinie Prądnika. W Ojcowskim Parku Narodowym wymienić tu można Dolinę Sąspowską, Zachwytu i Paduch, natomiast w Parku Krajobrazowym „Dolinki Krakowskie” jest to aż siedem dolin, których nazwy pochodzą od płynących w nich potoków: Będkówka, Bolechówka, Eliaszówka, Kobylanka, Racławka, Szklarka i Kluczwoda.
Parę słów o autorze: Sebastian R. Bielak – doktor nauk technicznych, wykładowca, edukator, autor książek, wystaw fotograficznych oraz ponad setki artykułów i reportaży o tematyce przyrodniczej lub podróżniczej. Absolwent Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie oraz Politechniki Krakowskiej. Z wykształcenia inżynier, ale z zamiłowania również przyrodnik i podróżnik zafascynowany dziką przyrodą Alaski. Prowadzi stronę internetową poświęconą przyrodniczym podróżom po Polsce i świecie
Recenzje i opinie: „Podróże bliższe i dalsze” spotkanie z Sebastianem R. Bielakiem „Ojców i Dolinki Krakowskie. Esencja jurajskich pejzaży”
Brak recenzji