Kinga Stanowska zajmuje się szeroko rozumianą sztuką tekstylną. W swojej twórczości wykorzystuje nici i tkaninę jako podstawowe środki wypowiedzi artystycznej. Techniki szycia i haftu, tradycyjnie związane z funkcją użytkową, traktuje jako medium ekspresji oraz sposób podtrzymywania materialnego i kulturowego dziedzictwa związanego z praktyką haftu.
Tworzy pod wpływem pytań, poszukując odpowiedzi w języku nici i ściegu. Podejmuje tematy osobiste, a także związane z doświadczeniem przemiany i relacją między tym, co jednostkowe, a tym, co wspólne.
Od 2022 roku prowadzi zajęcia z projektowania kostiumu teatralnego na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 2026 roku uzyskała stopień doktora w dziedzinie sztuki.
Na wystawie „Symptomy” zaprezentowane zostaną hafty powstałe w ciągu ostatnich trzech lat. Prace z 2023 roku koncentrują się wokół indywidualnych doświadczeń, które stopniowo otwierają się na szersze zjawiska i procesy. W strukturach budowanych z nici oraz w tle kompozycji pojawiają się tytułowe symptomy – ślady działania, sygnały i oznaki zachodzących przemian.
Hafty stają się zapisem przejścia od tego, co osobiste, do tego, co wspólne.
Prof. Grzegorz Bienias (ur. 1958 we Włocławku) studiował w latach 1978–1983 na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Od 1983 roku związany jest z macierzystą uczelnią, gdzie od 1996 roku prowadzi Pracownię Rysunku.
Artysta zajmuje się malarstwem, grafiką i rysunkiem. Jest autorem ponad 45 wystaw indywidualnych w kraju i za granicą. W latach 1983, 1986 i 2006 był stypendystą MKiDN, a w 2005 roku otrzymał stypendium Fundacji Pollock-Krasner.
Tytuł jego wystawy „Pareidolie” odnosi się do zjawiska percepcyjnego polegającego na rozpoznawaniu znanych form w strukturach pozornie przypadkowych. W jego pracy pojęcie to staje się kluczem interpretacyjnym, otwierającym pole napięć między widzeniem a pamięcią, przypadkiem a intencją, materią a obrazem.
Prezentowany cykl malarski ujawnia procesualny charakter mojej praktyki, w której gest, ślad
i zapis stanowią podstawowe narzędzia budowania obrazu. Abstrakcyjne kompozycje traktuję jako wizualne palimpsesty – struktury powstające poprzez nakładanie, ścieranie i ponowne zapisywanie kolejnych warstw doświadczenia. Obraz nie jest dla niego zamkniętą formą, lecz polem nieustannych negocjacji znaczeń, w którym powracają echa minionych zdarzeń i ulotnych chwil.
Jego twórczość sytuowana jest na styku malarstwa gestu i refleksji nad pamięcią jako medium obrazu. W swojej praktyce bada granice reprezentacji, rezygnując z dosłowności na rzecz intensywności doświadczenia wizualnego, w którym widz zostaje zaproszony do aktywnego współtworzenia znaczeń.
Recenzje i opinie: Wystawa haftów Kingi Stanowskiej i malarstwa Grzegorza Bieniasa „Symptomy i Pareidolie”
Brak recenzji