Andrea Arnold („American Honey”, „Fish Tank”) powraca z pełną buntowniczej energii, pulsującą muzyką opowieścią o kruchej sile młodości. „Bird”, rozpięty pomiędzy charyzmą Barry’ego Keoghana („Duchy Inisherin”, „Saltburn”), melancholią, jaką do filmu wnosi Franz Rogowski („Przejścia”, „Disco Boy”) i wolnym duchem debiutującej w kinie Nykiyi Adams, to popis reżyserskiej siły i odwagi jednej z najciekawszych reżyserek światowego kina.
12-letnia Bailey (Adams) mieszka z wytatuowanym od stóp do głów ojcem, Bugiem (Keoghan), i starszym bratem Hunterem w małym mieście na wschodzie Anglii. Mimo ciepłych uczuć i dobrych chęci niedojrzały Bug więcej czasu poświęca nowej partnerce i szukaniu pomysłów na zarabianie pieniędzy, niż swojej wrażliwej córce. Pozostawiona sama sobie, niezrozumiana przez otoczenie nastolatka zaprzyjaźnia się z nieznajomym, tytułowym Birdem (Rogowski). Ich letnia włóczęga w poszukiwaniu śladów przeszłości pozwoli Bailey rozwinąć skrzydła i uwierzyć w siebie.
„Bird”, którym zachwyciła się publiczność ubiegłorocznego festiwalu w Cannes, to czuły portret dojrzewania w nieprzyjaznym świecie. Bohaterom filmu Arnold, niezmordowanie poszukującym bliskości, bezpieczeństwa i miłości, kibicuje muzyka, za którą odpowiada kultowy brytyjski producent Burial. Dodatkowo na ścieżce dźwiękowej znalazły się przeboje takich zespołów jak Fontaines DC, Blur, The Verve, czy wczesny Coldplay.
Recenzje i opinie: Bird
Brak recenzji